the village latrine, and says to him, “Bite the paepae” (wooden bar), which the patient does, the priest reciting:—

Ngaua i te pae, ngaua i te wehi
Ngaua i te upoko o te atua
Ngaua i a Rangi e tu nei
Ngaua i a Papa e takoto nei
Whakapa koe ki te ruahine
Kia whakaorangia koe
E tahito nuku, e tahito rangi
E tahito pamamao
Ki Tawhiti i Hawaiki.

The following is another such karakia (charm, spell, incantation, invocation):—

Ka kai koe ki tua
Ka kai koe ki te paepae
E takoto nei
Koia nga tapu, koia nga popoa
Koia nga whare, koia nga urunga
Koia nga tapu nei
He atua kahu koe
Haere i tua, haere i waho
Haere i te rangi nui e tu nei
Mahihi ora
Ki te whaio ao, ki te ao marama
Ko rou ora.

After this rite the patient is noa, or free of the dread tapu, and so recovers.